บทที่ 69 คนใกล้ตัว

อาดิลทิ้งตัวลงข้างเก้าอี้ วงแขนแกร่งรวบร่างบอบบางที่กำลังสั่นสะท้านเข้ามากอดไว้แนบอกอย่างไม่อาจทนดูความเจ็บปวดของเธอได้อีกต่อไป "ข้าขอโทษ..." น้ำเสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดเรือนผม "ข้ามันโง่เขลาที่ตราหน้าครอบครัวของเจ้า... มิรา ข้าขอโทษจริงๆ"

มิราซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย สองมือเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ